IranSculpture.ir
تحقیقی - خبری - پژوهشی جامع ترین سایت تخصصی هنر مجسمه سازی ایران
بازگشت مقالات پیرامون مجسمه سازان ایرانی
[1] ..................................................................... [بیان اجتماعی و امروزین نمادها / نگاهی به مجسمه‌های آتوسا وحدانی]
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بیان اجتماعی و امروزین نمادها / نگاهی به مجسمه‌های آتوسا وحدانی
لیلا ویسمه


عنوان :
نویسنده:
مترجم:
منبع:
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

پرداختن به انسان همواره دغدغه هنرمندان در دوره‌های مختلف بوده است، حتی در بازه زمانی گرایش‌های انتزاع‌مدارانه، انسان و زندگیش، محمل مناسبی برای دستیابی به ایده و فرم بوده است. فضای زندگی، درونیات، نحوة زیست، دغدغه‌ها، مشغله‌ها، علایق و سلایق انسانی، مورد توجه هنرمندان بوده و بدیهی است که مجسمه‌سازان نیز از این قاعده مستثنی نبوده‌اند، با این تفاوت که هنرمند مجسمه‌ساز در نحوه برخورد با سوژه یعنی انسان مستقیماً به سراغ فیگور انسان می‌رود و ناگزیر، فضای زندگی و درونیات انسان را در فیگور به تماشا در می‌آورد.
از هنرمندان مجسمه‌ساز جوان ایرانی که با رویکرد فیگوراتیو به مجسمه‌سازی می‌پردازد می‌توان به «آتوسا وحدانی» اشاره کرد. او هنرمندی انسان‌گراست و انسان را به عنوان سوژه اصلی آثارش همواره مدنظر داشته است. آثارش چه در دوره‌ای که به انتزاع محض نظر داشته و چه در دوره‌ای که به مجسمه‌های واقع‌گرایانه روی آورده است، آثاری انسان مدارند. چه در آن زمان که کارهایش نمادین، رمزگونه و فرم‌گرایانه بودند و چه اکنون که آثارش صریح، تلخ و به دور از بیان می‌نی‌مالیستی شده‌اند، انسان سوژه اصلی کارهایش بوده‌اند.
در مجموعه آثار نمادین و رمزگونة انسان‌های عددنما که در ابعاد بزرگ خلق شده‌اند، او مفهومی از انسان را براساس اعداد و ارقام ارائه می‌کند و نقبی به زندگی ماشینی انسان معاصر می‌زند و انسان را با مفهومی که از خاصیت ریاضی اعداد سراغ داریم می‌سنجد. این فرم‌های منتزع و صیقل خورده نشانگر آدم‌های دوره و زمانه ما شده‌اند؛ «صفر» نماد انسانی است که ارزش ندارد، «یک» نماد انسانی است می‌خواهد اول باشد، «بی‌نهایت» نمادی برای انسانی است که می‌خواهد برای همیشه در بی‌زمان و بی‌مکان سیر کند و باقی بماند.
وحدانی دغدغه‌های ذهنی انسان معاصر را عینیت می‌بخشد ولی در پرداخت مجموعه جدیدش راهی متفاوت از تجربه فرم‌گرایانه مجسمه‌سازیش را به کار می‌بندد. وی در رویکرد جدیدش انسان را به شکلی ملموس‌تر و واقع‌گرایانه اما در پس استعاره‌ای در قبال حضور شیء حاضر آماده‌ای نشان داده. اشیایی مانند هاون، قپون و سنگ آسیاب با قدمتی تاریخی که هرکدام به نوعی نشان دهنده سنت‌ها و شیوه‌های زیست بدوی انسان در دوره‌های مختلف هستند.
آتوسا وحدانی، انسان معاصر را در سایش سنت‌ها و یا بهتر است بگویم درسایش دغدغه‌ها و فضای زیستش نشان داده. آثار متاخر او برخلاف آثار سابقش که لحنی شاعرانه داشتند از بیان تلخ و گزنده برخوردارند. او برای نشان دادن حالات و منویات انسان معاصر، از فرم‌های هندسی به سمت شکل‌های آزاد روی آورده است.
وحدانی اصولاً مجسمه‌سای است که با فلز کار می‌کند ولی در آثار جدیدش، تلفیق فلز و حاضر آماده‌هایی از جنس سنگ را به کار برده است. تضادی که در تلفیق دو جنس متضاد به چشم می‌آید در واقع همان تاکید بر پیام گروتسک‌وار اثرش است. استفاده او از اشیاء کاربردی سنتی و اشاره به پیامی انسانی و امروزی، نمایش هول‌انگیز موقعیت انسانی در گریز از فضای سنتی و رفتن به سمت مدرنیت و مدنیت است.
بررسی آثار وحدانی ما را به رهیافتی از آثارش می‌رساند که می‌تواند قابل تأمل باشد: به آن اندازه که این هنرمند از بیان استعاره‌ای و نمادین در کارهای جدیدش دروی گزیده است، اما در حقیقت باز هم به سمت بیان‌گری نمادین آن هم به شکلی ملموس‌تر روی آورده است؛ نمادهایی چون قپون، سنگ آسیاب و هاون، اگرچه حاضر آماده‌هایی پذیرفته شده به لحاظ کاربردی هستند، اما در دایره لغات، نمادهایی هستند که معادل‌های واژگانی آن می‌تواند ذهن را به جستجوهایی فراتر از فرم و شکل رهنمون سازد، با این تفاوت که وحدانی در رویکرد جدیدش در نمادهایی که استفاده کرده، لاجرم می‌بایست به سمت بیان تفسیری و یا آئینی ادوات برود، اما او معانی امروزین و گاه اجتماعی آن را مدنظر داشته است؛ مثلاً ترازو (قپون) نماد داوری به ویژه داوری روح پس از مرگ است و یا آسیاب یک تمثیل عیسوی قرون وسطایی مربوط به نان و شراب در مراسم عشای ربانی است و یا هاون نشان دو برادر توامان است. ولی وحدانی در بیان اجتماعی و امروزین آثارش فضای زیست انسان معاصر را بدون در نظر گرفتن سرزمینی خاص، نشانه رفته و این بر اهمیت مفهوم آثارش افزوده است.

 [1]


فراخوان جشنواره های داخلی
فراخوان جشنواره های خارجی
100 سال مجسمه سازی نوین جهان
جشنواره های بین المللی
مقالاتی پیرامون هنر و زیبایی شناسی
معرفی کتاب
مقاله شناسی
پایان نامه های مجسمه سازی

اخبار انگلیسی
مقالات انگلیسی


درباره ما
تماس با ما
info@iransculpture.ir
IranSculpture@yahoo.com