به گزارش هنر پرس،‌ نشست خبری نمایشگاه مجسمه‌های عظیم رضا لواسانی با عنوان "حیرت" عصر روز سه شنبه 19 مهر ماه در گالری اثر برپا شد.
رضا لواسانی هنرمند صاحب سبك ضمن بیان این مطلب كه تبدیل یك حرف به زبان تجسمی كار بسیار مشكلی است و احتیاج به آزمون و خطاهای بسیار دارد گفت: كاری كه در هنر با ارزش محسوب می شود نیازمند اشتباه كردن است. بعد از آن باید در صدد رفع آن برآییم و رسیدن به زبانی گویا در این زمینه كار مشكلی است. برای رسیدن از ادبیات به عالم تصویر حتما لازم نیست نقاشی بكشید یا مجسمه بسازید بلكه باید طراحی كنید. شما باید ساختاری را طراحی كنید و مبانی مناسب آن را بوجود آورید.
وی در ادامه افزود: تجلی ساختار فكری و بینش ایرانی و شرقی در آثار تجسمی فرآیند بسیار سخت و دشواری است كه این روزها مثل كیمیا كمیاب شده است همه باید تلاش كنند كه به این مهم نائل شویم.و ادامه داد: آثار ماندگار ما همه مبانی دارند اما ما گاهی غفلت كرده ایم و به فرم دقت داشته ایم مسئله مهم فرم نیست بلكه زبان است. چندین مطلب لازم است تا شما به مبانی برسید تا بتوانید در شكل تجسمی بازگو كننده تفكر یا عالم آن باشید.
تجسم را نمی توان به هر چیزی اتلاق كرد یعنی بعضی از آثاری كه می بینید در ظاهر مجسمه است اما خصیصه آن ربطی به هیچ فرهنگی ندارد.بر روی زبان تاكید می كنم چون زبان مقدماتی دارد كه باید به آن رسید تا بتوان موضوعاتی را بیان كرد. وقفه نه ساله من در برگزاری نمایشگاه مجسمه زمان كمی است، برای رسیدن به این مبانی چندین نسل لازم است.
لواسانی گفت: من سالها است كه با زبان شعر كار می كنم. استفاده از اشعار بعضی شاعران در آثارم كافی نیست من از خود شعر و مصادیقش در كارهایم بهره می گیرم كه این مجسمه‌ها می تواند نمونه هایی از آن باشد.
وی اظهار کرد: نكته هایی كه حافظ در شعرهایش اشاره دارد را می توان در اشعار مولانا، جامی و دیگر شعرا به شكلی دیگر دید. تفكری كه در این بین از اهمیت بالایی برخوردار است تفكر شعر است. آثار من از قدیم برگرفته از شعر های مولانا و حافظ بوده است چیزی نیست كه تازه امروز به ‌آن رسیده باشم. در كارهایم بیشتر از غزل استفاده می كنم و به غزل علاقه زیادی دارم برای همین تمرین غزل می كنم و به سبك های مختلف غزل می‌گویم تا با ساختار آن آشنا شوم. غزل بداهه است. بداهه چیزی است كه زنده است. موسیقی ایرانی نیز بداهه است حتی انتخاب هایی كه در غزل می شود انتخاب هایی بداهه است.
در اثر نفخ صور لواسانی بلبل كوچكی را بر روی شیپور بزرگ نفخ صور قرار داده است او در این باره گفت: بلبل پرنده ای بداهه خوان است و هیچگاه خواندنش یك مدل نیست و هر بار به شكلی متفاوت از قبل آواز سر می دهد مجسمه نفخ صور هم برگرفته از یك غزل است. می توان نتیجه گرفت كه انتخاب عناوین و كلمات در غزل نیز به جا و مناسب صورت می‌گیرد.
این هنرمند مجسمه ساز در كنار هر كدام از آثارش بیت شعری كه از دیوان حافظ، غزلیات شمس و مثنوی مولوی آورده و زاویه نگاهی را برای مخاطب ایجاد كرده است او در این باره توضیح داد: من با این كار شاید زاویه دید محدودی را برای مخاطب ایجاد كرده ام اما بعد دیگر آن این است كه نشان دهم آثارم محصول شعر است. شعر با فرهنگ ما آمیخته شده است بنابراین در ایران تعریف شعر هیچگاه خذف نمی شود. شما چیزی را جدا از شعر نمی توانید بررسی كنید. موسیقی، معماری، لباس و حتی غذای ما با رنگ و شكلش متاثر از این فضا است.
وی در ادامه اضافه كرد: تصویر برای من بسیار اهمیت دارد بعضی تصویر ها هست كه در طول زمان كشیده شده اما امروز دوباره آنها را در كارها یم اجرا می كنم. مسئله من طراحی فضای تجسمی است. من در این حوزه فكر می كنم یك درخت كه طراحی شده و استفاده شده است امروز چگونه می توانم دوباره آن را طراحی كنم كه مناسب باشد و در عین حال بتوانم متصل به گذشته عمل كنم و از آن دور نشوم.
وی درباره استفاده از تكنیك پاپیه ماشه یا خمیر كاغذ و ارائه دو مجسمه در این نمایشگاه كه با عناوین "درخت دوستی" و "زیر بارند درختان" است،‌ گفت: مسئله بازیافت برای من موضوع مهمی است. وقتی حرف از مجسمه به میان می آید بیشتر در ذهن به سنگ، آهن و چوب فكر می كنیم و كمتر به ذهن می رسد كه می توان از كاغذ نیز مجسمه ساخت. سالهاست كه با پاپیه ماشه كار می كنم و به نظرم بهتر از قطع درخت و استفاده از چوب آن است. درخت این روزگاران مثل سایر عناصر اصیلی که از آنها غفلت می کنیم با کم اعتنایی روبه روست. من با این تكنیك كار كرده ام كه نشان دهم می توان آن را جدی تر گرفت.
در آخر لواسانی در مورد ابعاد بزرگ مجسمه های تازه اش گفت: آدم ها عموما از ظاهر به باطن می رسند پس اول باید كاری كرد كه آثار دیده شوند بعد ماهیت دنیای هنرمند مشخص گردد. وقتی سایز آثار بزرگ باشد افراد در آن می اندیشند و سوال هایی در ذهنشان ایجاد می شود و همین بزرگ بودن باعث شده طراحی كار بهتر دیده شود. من تصاویر این مجسمه ها را 10 سال پیش در گالری برگ ارائه دادم مخاطبان با دقت آنها را نگاه نمی كردند اما وقتی همان طراحی را تبدیل به حجم كردم مورد توجه بیشتری واقع شد. من این طراحی ها را تبدیل به نقاشی و حجم كردم برای اینكه بیشتر دیده شوند اما چیزی كه اهمیت دارد طراحی آن است.
وی گفت: دوست دارم در آینده بار دیگر نمایشگاهی از طراحی این مجسمه ها بگذارم. این نمایشگاه تا پایان مهر ماه در گالری اثر دایر می باشد و علاقمندان می توانند همه روزه از این آثار دیدن نمایند.