به گزارش خبرنگار هنرپرس، بینال ششم مجسمه سازی با همه حاشیه هایش به زودی برگزار می‎شود اما چیزی که در این میان به چشم می‌آید شکاف‌های عمیقی میان بینال‌های اول تا پنجم با بینال ششم است. عمده ترین مشکل هم در این میان مشکل داوری است. به طوری که ما در دوره قبل فردی چون رابرت سیمورگان را به عنوان داور در دوسالانه داشتیم و این در حالی است که داوران حاضر در بینال ششم داوران درجه 2 یا 3 هستند.
زمانی هم که داور یک داور درجه یک نباشد هنرمند درجه یک هم در این بینال اثری ارائه نمی‌دهد و در نتیجه نمی‌شود به خروجی آن امیدی داشت.
استاد تاها بهبهانی مجسمه ساز پیشکسوت کشورمان درباره ابعاد این جریان به خبرنگار هنرپرس گفت: این یک گپ‌و‌گفت هنری است و این حرف‌ها چیزی نیست که نظر شخصی من باشد. هر هنرمندی در زندگی حرفه‌ای‌اش به صحت این حرف‌ها ایمان دارد و در جایگاه خودشان برایشان احترام قائل است. همه بینال‌هایی که در همه جای دنیا برگزار می‌شود به طور کلی دارای یک خط ‌مشی اصلی هستند و در آن‌ها براساس یک قانون متمرکز رفتار می‌شود.
وی افزود: موضوع یک بینال هر 2 سال یک بار عوض می‌شود اما ضوابط آن پا برجا است و همه هم در جریان آن هستند. اما گاهی بر اساس یک سری سیاست گذاری‌ها این ضوابط اعلام عمومی نمی‌شود و این چیز تازه‌ای نیست و در همه جای دنیا هم اتفاق می‌افتد. از طرفی بیشتر بینال‌هایی که در نقاط مختلف دنیا در حال برگزاری است در جهت منافع ملی کشور برگزار کننده است و این نیست که بودجه‌ای صرف شود، پرسه‌ای طی شود و بعد هم همه چیز تمام شود بی این که اثر گذار باشد.
بهبهانی ادامه داد: در کل پشت تمام بینال‌ها یک سری منافع ملی و گاهی سیاسی پنهان شده است. در این میان ممکن است کشوری پیدا شود که بخواهد اولین کشوری باشد که حوادث نوگرای هنری در آن اتفاق می‌افتد. از این‌رو می‌تواند بدعتگزار یک مکتب جدید باشد یا مکانی برای ظهور حوادث بدیع هنری. بعدها در تاریخ هنر، از این کشور به عنوان یک پایگاه هنری یاد می‌شود و این دقیقا منفعت ملی آن کشور را پوشش می‌دهد.
این هنرمند در ادامه تاکید کرد: وقتی همه چیز اصولی و حساب شده است نمی‌شود به یک بینال به چشم یک نمایش هنری نگاه کرد. موضوعات بینال بر اساس مسائل روز تایین می‌شود و افرادی که برای داوری آن انتخاب می‌شوند کسانی هستند در وحله اول به ضوابط کلی کار احترام می‌گذارند. اصلا این طور نیست که فردی به عنوان داور انتخاب شود و بر اساس سلیقه شخصی به انتخاب آثار بپردازد. چون داوری بینال جای اعمال سلیقه شخصی نیست و این امر ضربه زدن به پیکره اصلی کار است.
وی در ادامه افزود:این حرف‌ها اصول کار است و همه به آن احترام می‌گذارند. حالا این را در نظر بگیرید که بینالی درحال برگزاری است، موضوعی انتخاب شده، افرادی آثارشان را ارایه داده‌اند و همه چیز سر جای خود قرار دارد ناگهان شما متوجه می‌شوید که افراد حاضر به طور کلی با افراد فعال در دوره‌های قبل متفاوت هستند و به شکل ملموسی اختلاف سلیقه دارند. علاوه بر این اختلاف سلیقه هرگز علاقه‌ای به جریان‌های هنری و پایه‌ای مملکت ندارند. این آدم‎ها همان‌هایی هستند با خودخواهی و اعمال سلیقه شخصی می‌آیند و متاسفانه زیر مجموعه‌های خودشان را برای بینال انتخاب می‌کنند.
بهبهانی در پایان گفت: در این شرایط وقتی بودجه‌ای صرف می‌شود عملا سرمایه‌ای از بین رفته و هیچ اتفاقی نیفتاده است. وقتی هم بینالی در چنین شرایطی برگزار شود و در آن نه به منفعت ملی فکر شود و نه منافع سیاسی، بیشتر به یک نمایش شبیه است تا یک حرکت حساب شده فرهنگی. صرفا بودجه‌ای هدر رفته، عده‌ای به غلط داور شده‌اند و در مواردی شاید این افراد اصلا صلاحیت داوری را نداشته باشند. این اتفاقی است که متاسفانه در کشور ما در حال وقوع است و افرادی که با دل سوزی برای هنر از جانشان هم مایه گذاشتند کم کم خودشان را از این نمایش کنار می‌کشند و آدم‌هایی جایشان را می‌گیرند که هیچ احساس مسئولیتی در قبال هنر این مرز و بوم نمی‌کنند.